พระราชนิโรธรังสีคัมภีรปัญญาวิศิษฏ์ ( หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี )

[middle spirit]

เมื่อเราเป็นมนุษย์อยู่นี้
การเฉลี่ยความสุขให้คนอื่น
ทำให้จิตใจเราเบิกบานผ่องใสสะอาด
ต้องสะอาดจากที่ใจนี่เสียก่อน
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๕๒

[middle spirit]

พิจารณาแล้ว บรรเทา อย่างหนึ่ง
พิจารณาแล้ว เว้น อย่างหนึ่ง
พิจารณาแล้ว อดกลั้น อย่างหนึ่ง
พิจารณาแล้ว เสพ อย่างหนึ่ง
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือโอวาทปาฏิโมกข์

[middle spirit]

ความอยากได้ ก็เป็นกิเลส
ได้แล้วมามองดูชอบใจ ก็เป็นกิเลส
ใช้ไปหน่อยหนึ่งไม่พอใจ อยากทิ้ง อันนั้นก็เป็นกิเลส
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๕

[middle spirit]

ถ้ารู้จักว่า ทางนี้เป็นไปเพื่อความเสื่อม
ทางนี้เป็นไปเพื่อความเจริญ
ทางนี้เป็นไปเพื่อความตั้งอยู่
มันก็มีวิธีรักษาจิตได้
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๕๔

[middle spirit]

การยึดอดีต ยึดอนาคต
เป็นเรื่องของโลกทั้งนั้น
เรื่องของโลกมันไม่มีสงบหรอก มีแต่ยุ่ง
ถ้าหากลงปัจจุบันเดี๋ยวนี้แล้ว
มันเป็นธรรม คือ เข้าถึงความเป็นกลาง
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี

[middle spirit]

ถ้ารู้จักว่าทางนี้เป็นไปเพื่อความเสื่อม
ทางนี้เป็นไปเพื่อความเจริญ
ทางนี้เป็นไปเพื่อความตั้งอยู่
มันก็มีวิธีรักษาจิตได้
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๕๔

[middle spirit]

ตัวจิตแท้คือ ผู้คิดผู้นึก
คือ ผู้รู้สึกนั่นเอง
มันเพิกถอนอารมณ์ต่างๆหมด
ไม่ถืออะไรทั้งหมด
ยังเหลือแต่ ความรู้สึก
มันเลยกลายเป็นชำระกิเลสไปในตัว
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๓๙

[middle spirit]

เราอยากทำความดี อย่าไปโกหกตน
สิ่งใดไม่ดี ก็จง ละ เสีย
สิ่งใดดี ก็จงรักษาเอาไว้
ให้มันเจริญงอกงามขึ้น
จึงจะเป็นมนุษย์อันวิเศษสูงสุด
สมกับที่เราอยากเป็นคน
ให้มีความสุขยิ่งๆขึ้นไป
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๖๑

[middle spirit]

ทางพระพุทธศาสนา พระพุทธองค์ตรัสสอนให้ตัดสินธรรมวินัยด้วยเรื่องตัดสิน ๘ ประการดังสอนนางประชาบดีโคตรมีว่า
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อคลายความกำหนัด๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความปราศจากทุกข์๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความไม่สะสมกองกิเลส๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความไม่มักมาก๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความสันโดษยินดีในของที่มีอยู่๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความสงัดจากหมู่๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความเพียร๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความเลี้ยงง่าย๑
นี้เป็นธรรมวินัย เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้าที่พระองค์ตรัสไว้
                       ----------------------------------------------------------
ส่วนตรงข้ามคือ
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความกำหนัดย้อมใจ๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อประกอบความทุกข์๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อสะสมกิเลส๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความมักมากอยากใหญ่๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความไม่ยินดีในของมีอยู่๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความคลุกคลีด้วยหมู่คณะ๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความเกียจคร้าน๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความเลี้ยงยาก๑
นั่นพึงเข้าใจว่ามิไม่ธรรมวินัยคำสอนของพระพุทธเจ้า
                               ------------------------------------------
      พระพุทธองค์ทรงสอนให้พุทธสาวกตัดสินธรรมวินัยด้วยอาการเครื่องตัดสิน 8 ประการนี้  มิฉะนั้นแล้วจะเข้าข้างตนเอง ตนเห็นดีเห็นชอบอย่างไรก็ประพฤติตามใจตนเอง แล้วสอนคนอื่นให้ทำตามอันจะเป็นเหตุนำมาซึ่งความเสื่อมเสียแก่ธรรมวินัย
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
ปุจฉาวิสัชนาในต่างประเทศ
ณ.ประเทศออสเตรเลีย วันที่ 19 พ.ย. – 12 ธ.ค. พ.ศ. 2519

[middle spirit]

งานของจิต คือ
มีสติ สัมปชัญญะ
ควบคุมอยู่ตลอดเวลา
คุมจิต รู้จิต อยู่ตลอดเวลา
หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๔๑

[middle spirit]

เราทำอย่างไรจึงจะพอใจยินดีกับความสุขอันนั้น?
ฝึกหัดจิตตรงนี้แหละ ให้เข้าถึงความสงบ แล้วเกิดความยินดีพอใจอิ่มเอมกับอันนั้น ให้อยู่กับอันนั้นแหละ จึงจะได้ความสุขความสบาย
เมื่อได้แล้วไม่พอใจก็ไม่ยินดี ไม่เกิดความสุขเหมือนกัน แล้วจะไปเอาความสุขอันไหนล่ะคราวนี้ “ไม่ยินดีพอใจกับความสงบ แล้วจะไปเอาความสุขที่ไหน?”
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
วัดหินหมากเป้ง จ.หนองคาย
การฝึกหัดจิต (๒)

[middle spirit]

ต่อไปนี้จะแสดงถึงเรื่อง สัมมัปปธาน ๔ “ปธาน” คือ ความเพียรที่จะทำคุณงามความดี การทำคุณงามความดี มีหลักสี่ประการจึงเรียกว่า “สัมมัปธาน ๔” อันได้แก่
๑. ภาวนาปธาน คือ เพียรพยายามสร้างคุณงามความดี สร้างบุญกุศลให้เกิดมีขึ้นในตน
๒. อนุรักขณาปธาน คือ รักษาความดีที่สร้างขึ้นมาแล้วนั้นไว้ อย่าให้ความดีนั้นเสื่อมสูญไป
๓. ปหานปธาน คือ ละความชั่วที่มีอยู่ในตัวของตน
๔. สังวรปธาน คือ ห้ามความชั่วที่ยังไม่เกิด ไม่ให้เกิดขึ้นอีก
อธิบายให้เข้าใจง่ายๆคือ สร้างความดีให้มีขึ้นแล้วก็รักษาไว้ ความชั่วที่มีอยู่ให้ละเสีย แล้วห้ามไม่ให้ความชั่วอื่นๆเกิดขึ้นมาอีก อาจจะเปรียบได้กับอาชีพของคนทั่ว่าไปว่า ขั้นแรกพากันหาเงินหาทอง หรือสิ่งของ เครื่องเลี้ยงชีวิต เมื่อได้มาแล้วให้รู้จักรักษามัธยัตถ์ใช้จ่ายในสิ่งที่จำเป็น ส่วนการละความชั่วและห้ามความชั่วที่ยังไม่เกิดไม่ให้เกิดขึ้นอีก ก็หมายถึง สิ่งไหนที่เป็นทางแห่งหายนะ เช่น ความขี้เกียจขี้คร้าน เห็นแก่หลับนอน หรือใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย เราละเสีย และเราไม่ให้ทำอีกต่อไป ปิดประตูไม่ให้ความชั่วอื่นในทำนองเดียวกันเกิดขึ้นมาอีก เช่น ดื่มสุรายาเมา เล่นการพนัน อะไรต่างๆ รวมทั้งการใช้จ่ายในสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์และคุณ ห้ามอย่าให้มันทำต่อไปอีก
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
วัดหินหมากเป้ง จ.หนองคาย
เพียรสร้างความดี (๑)
แสดง ณ วัดหินหมากเป้ง
ในพรรษา พ.ศ. ๒๕๑๕

[middle spirit]

ที่สุดของ ทาน คือ ศรัทธา
ที่สุดของ ศีล คือ เจตนา
ที่สุดของ ฌาน คือ อัปนา
ที่สุดของ สมาธิ คือ อัปนา
ที่สุดของ ปัญญา คือ พระไตรลักษณ์
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
ที่สุดของพระพุทธศาสนา
วันที่ ๒๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๘

[middle spirit]

#ทานคือการให้
"ความเมตตาปรารถนาหวังดี อันนั้นแหละได้ชื่อว่า ให้ทานโดยแท้"
เขาทำทานเขาปรารถนาหวังดีแก่เรา
"เราแผ่เมตตาถึงเขา ก็เรียกว่าให้ทาน ได้ให้น้ำใจเป็นทาน ให้อภัยทาน" นั้นเป็นเครื่องสนองตอบแทนซึ่งกันและกัน
ทานนั้นมันมีหลายอย่าง เหลือที่จะคณานับ" แต่ความเป็นจริงแล้ว "ถ้าหากมีเจตนาหวังดี ปรารถนาความสุขให้กับคนอื่น" อันนั้นให้ชื่อว่าให้ทานโดยแท้"
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
วัดหินหมากเป้ง อำเภอศรีเชียงใหม่ จังหวัดหนองคาย