|
middle spirit
|
 |
« ตอบ #1170 เมื่อ: 09 พฤศจิกายน 2569, 05:38:02 » |
|
เอาของดีคือ กาย วาจา ใจ ไปใช้ในทางที่ผิดเลยไร้ค่า คือหาค่ามิได้ไม่มีผลประโยชน์ นอกจากไม่เป็นประโยชน์แล้ว ยังเป็นโทษแก่โลกพร้อมทั้งแก่ตัวของเราด้วย หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี จากหนังสือธรรมะเล่มที่ ๑
|
.
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|
middle spirit
|
 |
« ตอบ #1171 เมื่อ: 10 พฤศจิกายน 2569, 06:36:59 » |
|
|
.
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|
middle spirit
|
 |
« ตอบ #1172 เมื่อ: 11 พฤศจิกายน 2569, 05:34:29 » |
|
12 นาทีที่แล้ววันพุธที่ 11 พฤศจิกายน 2026 เวลา 05:11 น.12 นาที · ชาวบ้านชาวเมืองเขาก็สนับสนุนเพราะปฏิบัติ เขาอุตส่าห์พยายามหาให้อยู่หาให้กิน เลี้ยงปากเลี้ยงท้อง ทุกสิ่งทุกประการ ตลอดทั้งปัจจัยชาติ ทั้ง ๔ อาศัยเขาทั้งหมด เราเป็นผู้อยู่ในศาสนา ขอให้ตั้งใจปฏิบัติ ให้เต็มกําลังสักหน่อย ปฏิบัติอยู่ในสถานที่นี้ก็ตาม หรือจะออกไป อยู่ในสถานที่อื่นก็ช่าง เราฟังเทศน์ฟังธรรมได้ความแล้ว ก็ตั้งใจปฏิบัติด้วยตนเองไม่ต้องให้คนอื่นบังคับ ทุกคนก็ว่า เรามาตั้งใจบวช บวชแล้วก็ตั้งใจปฏิบัติ คนอื่นบังคับมันไม่่เป็นไปหรอก ปฏิบัติไม่เป็นไป เหมือนกับลูกจ้างนั่นแหละ ให้คนอื่นบังคับจึงค่อยทำครั้นตนเองไม่ปฏิบัติแล้ว ก็แค่นั้น ถึงปฏิบัติก็ทำอย่างเสียไม่ได้ หากปฏิบัติด้วยความเลื่อมใสศรัทธาของตนเอง หวังเพื่อประโยชน์เพื่อความสุขในการปฏิบัติ จึงจะเป็นนไปเพื่อความสงบความเจริญนั้นๆ ไม่ต้องมุ่งเพื่อมรรคผลนิพพานหรอก ปฏิบัติขั้นต้นนี่แหละ ได้อะไรก็เอาอันนั้น แต่ขอให้จริงใจจริงจังลงไปเถิด มรรคผลนิพพานไม่ต้องเกี่ยวข้องแล้วมันค่อยเป็นไปเอง การปฏิบัติไม่ใช่ของง่าย ๆ ครูบาอาจารย์ทานปฏิบัติมาตั้ง ๓๐ ปี ๔๐ – ๕๐ ปี ท่านก็ทำอยู่อย่างนั้น ทำอย่างเดียวนี่แหละ ปฏิบัติกาย วาจา และใจก็ในที่เดียวนี่ ทีนี้เรามั่นคงลงไปนี่แหละ ดีแล้วถูกต้องแล้ว ใช้คําบริกรรมภาวนาลงไปเถิดมันต้องเป็นไปทีเดียว นิสัยวาสนาบุญบารมีของเราจะค่อยส่งเสริม ให้ค่อยเป็นไปถึงบุญบารมีไม่ส่งเสริมมาแต่ชาติก่อนก็ตาม #ในชาตินี้เราตั้งใจปฏิบัติจริงจังแล้ว มันก็ให้เป็นบุญบารมีของเราเอง ไม่ต้องให้บุญบารมีมาช่วย ช่วยตัวเองเสียก่อนบุญบารมีจึงจะช่วย นิสัยวาสนามันจะเป็นไปเอง บุญบารมีวาสนาอันนั้นมันจะเป็นเองไม่ได้ ถึงบุญบารมีมีก็เถิด ถ้าตัวเราไม่ทำต่อก็แค่นั้นล่ะ มันก็ไม่สามารถเป็นไปได้หรอก จึงว่า #เราทำเองเราสร้างเองเดี๋ยวนี้แหละ ในปัจจุบันนี้แหละให้เกิดผลขึ้นมา จะมากน้อย เท่าไรก็ได้ชื่อว่าเป็นประโยชน์แก่เรา #ครั้นเป็นประโยชน์แก่เรา ก็เป็นประโยชน์แก่คนอื่น การที่ญาติโยมเขาทำบุญทำทาน ด้วยปัจจัยทั้ง ๔ ที่เขาบำรุงรักษา ก็เป็นผลประโยชน์อันยิ่งใหญ่แก่เขา ถ้าหากว่าเราไม่ตั้งใจปฏิบัติ กินแล้วก็ นอนเสียร่าเริงประมาท รับไทยทานปัจจัยชาติทั้ง ๔ ของเขา ท่านว่าเป็นหนี้เขาเขาไม่ได้ทวงหรอก แต่ของอันนั้นมันเป็นนของรำลึก #ที่เขาตั้งใจทำบุญในผู้ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ แต่เราเลอะเทอะเหลวไหลไม่ตั้งใจปฏิบัติ นั่นแหละเป็นหนี้ไปในตัว เขาไม่ตั้งใจทวงหนี้หรอก แต่เราเป็นหนี้เฉย ๆ เป็นหนี้อย่างแก้ไม่ตกเหมือนกัน ติดไปหลายภาพหลายชาติ กินแล้วนอน กินแล้วนอน ขี้เกียจมักง่าย ไม่ปฏิบัติ หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี ปฏิบัติอย่างจริงใจจริงจัง วันที่ ๒๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๕
|
.
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|
middle spirit
|
 |
« ตอบ #1173 เมื่อ: 12 พฤศจิกายน 2569, 05:38:39 » |
|
ความดี ทั้งหลายที่เห็นว่า เป็นประโยชน์แก่ตนและคนอื่น ก็พากันสร้างให้มันเกิดขึ้น การที่จะ เอาใจใส่เจริญคุณงามความดี นั้น ต้องเห็นคุณค่า เห็นประโยชน์ด้วยใจของตนเอง เสียก่อน หากไม่เห็นคุณประโยชน์ด้วยใจของตนเองแล้ว จะไปบังคับให้สร้างขึ้นมานั้นไม่ได้เด็ดขาด หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี เพียรสร้างความดี
|
.
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|
middle spirit
|
 |
« ตอบ #1174 เมื่อ: 13 พฤศจิกายน 2569, 05:47:51 » |
|
พระพุทธเจ้าทรงสอนให้ ขัดเกลาจิตใจของเรา ไม่ให้คิดชั่ว ทำความเพียรพยายามคิดแต่ทางดี ทางบุญทางกุศล ผลักดันความชั่วให้มันออกไป จิตใจให้ผ่องใสอยู่เสมอเป็นสุข สุขอะไรจะสุขเท่าอันนี้ไม่มี หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี จากหนังสือธรรมะเล่มทที่58
|
.
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|
middle spirit
|
 |
« ตอบ #1175 เมื่อ: 14 พฤศจิกายน 2569, 05:55:36 » |
|
จะคอยให้มันดีเองไม่ได้หรอก ต้องอาศัยความพยายามละความชั่ว แล้วระวังอย่าให้ความชั่วเกิดขึ้นอีก หากละชั่วแล้วไม่มีการระวัง ก็จะเกิดผิดอีก ไม่มีทางที่จะดีขึ้นมาได้ หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี จากหนังสือธรรมะเล่มที่๒๒
|
.
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|
middle spirit
|
 |
« ตอบ #1176 เมื่อ: 15 พฤศจิกายน 2569, 05:55:22 » |
|
" ผู้เกลียดทุกข์มิใช่ผู้เห็นแจ้งเห็นจริงในทุกข์ แล้วกลายเป็น เกลียดธรรม ย่อมปราชัยพ่ายแพ้แก่ทุกข์ ย่อมเพิ่มทุกข์ทวีคูณขึ้นอีก..."
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี วัดหินหมากเป้ง
|
.
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|
middle spirit
|
 |
« ตอบ #1177 เมื่อ: 16 พฤศจิกายน 2569, 05:37:54 » |
|
ปล่อยวาง ในการที่ควรปล่อยวาง รักษา ในควรที่ควรรักษา ระวัง ในควรที่ควรระวัง นี่เป็นอุบายแยบคายของตนเอง เป็นหน้าที่ของตน หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี จากหนังสือธรรมะเล่มที่๗๒
|
.
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|
middle spirit
|
 |
« ตอบ #1178 เมื่อ: 17 พฤศจิกายน 2569, 05:51:11 » |
|
#ปฏิบัติบูชา #อามิสบูชา การหัดภาวนารักษาศีลหรือรักษาสัจจะ ซื่อสัตย์สุจริต ตามหลักธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า เรียกว่า 'ปฏิบัติบูชา' การที่มีดอกไม้ธูปเทียนกราบไหว้บูชานี้เรียกว่า “อามิสบูชา” ทั้งสองอย่างนี้เป็นผลประโยชน์ด้วยกันทั้งนั้น หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
|
.
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|
middle spirit
|
 |
« ตอบ #1179 เมื่อ: 18 พฤศจิกายน 2569, 05:40:20 » |
|
ธรรมมะทั้งหลายนั้น ถ้าไม่มีที่สุด ไม่ใช่ธรรมะเป็นโลก พิจารณาเรื่องโลกเพลิดเพลินไม่อิ่มไม่พอสักที ถ้าเป็นธรรมะคำสอนของพระพุทธเจ้า ถูกตามคำสอนของพระองค์แล้ว มันต้องรวมลงมา พิจารณาออกไปแล้ว หมดเรื่องแล้วต้องรวมลงมาของเก่า มาหาใจ ที่พูดง่ายๆ เรียกว่า ใจ มันไม่คิดไม่นึก ไม่ส่งส่ายอะไรทั้งหมด จะให้พิจารณาก็ได้ ไม่ให้พิจารณาก็ได้ ใช้มันได้เลย ใช้ใจได้ ใจอยู่ในบังคับของตน มันก็หมดเรื่องน่ะซี จะไปทำอย่างไรกันอีก จิตมันบังคับตน ให้ตนคิดค้นพิจารณาไปไม่มีขอบเขต ไม่รู้จักสิ้นสุด มันจะสิ้นสุดได้อย่างไรตรงนั้น จึงว่า #ศาสนามีที่สุดอย่างนี้ ทางโลกไม่มีที่สิ้นสุด หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี วัดหินหมากเป้ง อ.ศรีเชียงใหม่ จ.หนองคาย แสดงเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2528
|
.
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|