กระทู้เมื่อเร็วๆ นี้

[งานของจิต คือมีสติ สัมปชัญญะควบคุมอยู่ตลอดเวลาคุมจิต รู้จิต อยู่ตลอดเวลา]

งานของจิต คือ
มีสติ สัมปชัญญะ
ควบคุมอยู่ตลอดเวลา
คุมจิต รู้จิต อยู่ตลอดเวลา
หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๔๑

ทางพระพุทธศาสนา พระพุทธองค์ตรัสสอนให้ตัดสินธรรมวินัยด้วยเรื่องตัดสิน ๘ ประการดังสอนนางประชาบดีโคตรมีว่า
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อคลายความกำหนัด๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความปราศจากทุกข์๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความไม่สะสมกองกิเลส๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความไม่มักมาก๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความสันโดษยินดีในของที่มีอยู่๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความสงัดจากหมู่๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความเพียร๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความเลี้ยงง่าย๑
นี้เป็นธรรมวินัย เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้าที่พระองค์ตรัสไว้
                       ----------------------------------------------------------
ส่วนตรงข้ามคือ
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความกำหนัดย้อมใจ๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อประกอบความทุกข์๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อสะสมกิเลส๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความมักมากอยากใหญ่๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความไม่ยินดีในของมีอยู่๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความคลุกคลีด้วยหมู่คณะ๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความเกียจคร้าน๑
        ธรรมเหล่าใดเป็นไปเพื่อความเลี้ยงยาก๑
นั่นพึงเข้าใจว่ามิไม่ธรรมวินัยคำสอนของพระพุทธเจ้า
                               ------------------------------------------
      พระพุทธองค์ทรงสอนให้พุทธสาวกตัดสินธรรมวินัยด้วยอาการเครื่องตัดสิน 8 ประการนี้  มิฉะนั้นแล้วจะเข้าข้างตนเอง ตนเห็นดีเห็นชอบอย่างไรก็ประพฤติตามใจตนเอง แล้วสอนคนอื่นให้ทำตามอันจะเป็นเหตุนำมาซึ่งความเสื่อมเสียแก่ธรรมวินัย
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
ปุจฉาวิสัชนาในต่างประเทศ
ณ.ประเทศออสเตรเลีย วันที่ 19 พ.ย. – 12 ธ.ค. พ.ศ. 2519

[เราอยากทำความดี อย่าไปโกหกตนสิ่งใดไม่ดี ก็จง ละ เสียสิ่งใดดี ก็จงรักษาเอาไว้ให้มันเจริญงอกงามขึ้นจึงจะเป็นมนุษย์อันวิเศษสูงสุดสมกับที่เราอยากเป็นคนให้มีความสุขยิ่งๆขึ้นไป]

เราอยากทำความดี อย่าไปโกหกตน
สิ่งใดไม่ดี ก็จง ละ เสีย
สิ่งใดดี ก็จงรักษาเอาไว้
ให้มันเจริญงอกงามขึ้น
จึงจะเป็นมนุษย์อันวิเศษสูงสุด
สมกับที่เราอยากเป็นคน
ให้มีความสุขยิ่งๆขึ้นไป
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๖๑

[ตัวจิตแท้คือ ผู้คิดผู้นึกคือ ผู้รู้สึกนั่นเองมันเพิกถอนอารมณ์ต่างๆหมดไม่ถืออะไรทั้งหมดยังเหลือแต่ ความรู้สึกมันเลยกลายเป็นชำระกิเลสไปในตัว]

ตัวจิตแท้คือ ผู้คิดผู้นึก
คือ ผู้รู้สึกนั่นเอง
มันเพิกถอนอารมณ์ต่างๆหมด
ไม่ถืออะไรทั้งหมด
ยังเหลือแต่ ความรู้สึก
มันเลยกลายเป็นชำระกิเลสไปในตัว
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๓๙

[ถ้ารู้จักว่าทางนี้เป็นไปเพื่อความเสื่อม ทางนี้เป็นไปเพื่อความเจริญ ทางนี้เป็นไปเพื่อความตั้งอยู่]

ถ้ารู้จักว่าทางนี้เป็นไปเพื่อความเสื่อม
ทางนี้เป็นไปเพื่อความเจริญ
ทางนี้เป็นไปเพื่อความตั้งอยู่
มันก็มีวิธีรักษาจิตได้
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๕๔

[การยึดอดีต ยึดอนาคต เป็นเรื่องของโลกทั้งนั้นเรื่องของโลกมันไม่มีสงบหรอก มีแต่ยุ่ง ถ้าหากลงปัจจุบันเดี๋ยวนี้แล้วมันเป็นธรรม คือ เข้าถึงความเป็นกลาง]

การยึดอดีต ยึดอนาคต
เป็นเรื่องของโลกทั้งนั้น
เรื่องของโลกมันไม่มีสงบหรอก มีแต่ยุ่ง
ถ้าหากลงปัจจุบันเดี๋ยวนี้แล้ว
มันเป็นธรรม คือ เข้าถึงความเป็นกลาง
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี

[ถ้ารู้จักว่า ทางนี้เป็นไปเพื่อความเสื่อมทางนี้เป็นไปเพื่อความเจริญทางนี้เป็นไปเพื่อความตั้งอยู่มันก็มีวิธีรักษาจิตได้]

ถ้ารู้จักว่า ทางนี้เป็นไปเพื่อความเสื่อม
ทางนี้เป็นไปเพื่อความเจริญ
ทางนี้เป็นไปเพื่อความตั้งอยู่
มันก็มีวิธีรักษาจิตได้
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๕๔

[ความอยากได้ ก็เป็นกิเลส ได้แล้วมามองดูชอบใจ ก็เป็นกิเลสใช้ไปหน่อยหนึ่งไม่พอใจ อยากทิ้ง อันนั้นก็เป็นกิเลส]

ความอยากได้ ก็เป็นกิเลส
ได้แล้วมามองดูชอบใจ ก็เป็นกิเลส
ใช้ไปหน่อยหนึ่งไม่พอใจ อยากทิ้ง อันนั้นก็เป็นกิเลส
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๕

[พิจารณาแล้ว บรรเทา อย่างหนึ่งพิจารณาแล้ว เว้น อย่างหนึ่งพิจารณาแล้ว อดกลั้น อย่างหนึ่งพิจารณาแล้ว เสพ อย่างหนึ่ง]

พิจารณาแล้ว บรรเทา อย่างหนึ่ง
พิจารณาแล้ว เว้น อย่างหนึ่ง
พิจารณาแล้ว อดกลั้น อย่างหนึ่ง
พิจารณาแล้ว เสพ อย่างหนึ่ง
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือโอวาทปาฏิโมกข์

[เมื่อเราเป็นมนุษย์อยู่นี้ การเฉลี่ยความสุขให้คนอื่นทำให้จิตใจเราเบิกบานผ่องใสสะอาด ต้องสะอาดจากที่ใจนี่เสียก่อน]

เมื่อเราเป็นมนุษย์อยู่นี้
การเฉลี่ยความสุขให้คนอื่น
ทำให้จิตใจเราเบิกบานผ่องใสสะอาด
ต้องสะอาดจากที่ใจนี่เสียก่อน
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๕๒