กระทู้เมื่อเร็วๆ นี้

[#อบรมกาย_อบรมวาจา"นอกจากอบรมทางกายแล้ว ยังต้องอบรมวาจาด้วย พูดให้น้อย พูดด้วยความสำรวมระวัง การที่ว่าสำรวมในที่นี้ไม่ได้หมายถึงไม่ให้พูด พูดได้ แต่หากว่าให้มีสติควบคุมอยู่ พูดก็รู้เรื่องว่าพูดอยู่ พูดดีชั่ว หยาบละเอียด จะพูดสักเท่าไรก็ตามแต่รู้เท่ารู้ทันอยู่ทุกขณะ เรียกว่าสำรวมวาจา จะพูดอะไรก็พูดเถอะ การทำอะไรก็ทำเถอะ แต่รู้เรื่องอยู่ทุกขณะ สติควบคุมอยู่อย่างนี้ เรียกว่า มีสติระวังกายวาจา"]

#อบรมกาย_อบรมวาจา
"นอกจากอบรมทางกายแล้ว ยังต้องอบรมวาจาด้วย
พูดให้น้อย พูดด้วยความสำรวมระวัง
การที่ว่าสำรวมในที่นี้ไม่ได้หมายถึงไม่ให้พูด
พูดได้ แต่หากว่าให้มีสติควบคุมอยู่ พูดก็รู้เรื่องว่าพูดอยู่
พูดดีชั่ว หยาบละเอียด จะพูดสักเท่าไรก็ตามแต่รู้เท่ารู้ทันอยู่ทุกขณะ
เรียกว่าสำรวมวาจา จะพูดอะไรก็พูดเถอะ การทำอะไรก็ทำเถอะ
แต่รู้เรื่องอยู่ทุกขณะ สติควบคุมอยู่อย่างนี้ เรียกว่า มีสติระวังกายวาจา"
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
วัดหินหมากเป้ง อ.ศรีเชียงใหม่ จ.หนองคาย

[สิ่งที่เป็นของมีค่าได้แก่ความดีที่เราพาไปด้วยคือ ใจ พาไปตนจึงเป็นที่พึ่งของตนไม่ต้องง้อใครพึ่งตนเองทุกชาติไปไม่กลัวทุกข์ยากความลำบากอะไรเลย]

สิ่งที่เป็นของมีค่า
ได้แก่ความดีที่เราพาไปด้วย
คือ ใจ พาไป
ตนจึงเป็นที่พึ่งของตน
ไม่ต้องง้อใคร
พึ่งตนเองทุกชาติไป
ไม่กลัวทุกข์ยากความลำบากอะไรเลย
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๓๓

[ใจ ที่หยุด ไม่คิดนึกปรุงแต่งมันลงถึงความดับมันจึงปลอดโปร่ง โล่งหมดไม่คับแคบ ไม่เดือดร้อนวุ่นวายมีอิสระในตัว ไม่มีอะไรบังคับ]

ใจ ที่หยุด ไม่คิดนึกปรุงแต่ง
มันลงถึงความดับ
มันจึงปลอดโปร่ง โล่งหมด
ไม่คับแคบ ไม่เดือดร้อนวุ่นวาย
มีอิสระในตัว ไม่มีอะไรบังคับ
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๒๕

[ใจที่เป็นกลางๆแล้ว จะมีอะไรกระทบกระเทือนอีกขอให้รักษาความเป็นกลาง ไว้ให้มั่นคงเถอะไฟนรกย่อมดับลง ณ ที่นั่นแหละ]

ใจที่เป็นกลางๆแล้ว จะมีอะไรกระทบกระเทือนอีก
ขอให้รักษาความเป็นกลาง ไว้ให้มั่นคงเถอะ
ไฟนรกย่อมดับลง ณ ที่นั่นแหละ
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๗๘

[อาศัยพึ่งพาซึ่งกันและกันยอมสละ ให้แก่กันจึงจะอยู่ร่วมกันได้จึงค่อยเป็น ธรรม]

คนเราอยู่ด้วยกัน
อาศัยพึ่งพาซึ่งกันและกัน
ยอมสละ ให้แก่กัน
จึงจะอยู่ร่วมกันได้
จึงค่อยเป็น ธรรม
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๖๕

[เมื่ออบรมใจให้สงบแล้ว เป็นเหตุนำมาซึ่งความสุขมันทุกข์เพราะความไม่สงบ ความทุกข์และความสุขอยู่ตรงนี้แหละ ไม่ได้อยู่ที่อื่นไกลอะไร]

เมื่ออบรมใจให้สงบแล้ว
เป็นเหตุนำมาซึ่งความสุข
มันทุกข์เพราะความไม่สงบ
ความทุกข์และความสุข
อยู่ตรงนี้แหละ ไม่ได้อยู่ที่อื่นไกลอะไร
หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๗๐

[คนเราจิตสงบเสียอย่างเดียวแล้วบาปกรรมก็ไม่ทำให้เกิดขึ้นกิเลสความยุ่งวุ่นวายทั้งปวงหมด เราสละไปได้เรียกว่า ทานเมื่อจิตอยู่ปกติตามสภาพเดิมไม่คิดส่งส่ายก็เรียกว่า ศีล]

คนเราจิตสงบเสียอย่างเดียวแล้ว
บาปกรรมก็ไม่ทำให้เกิดขึ้น
กิเลสความยุ่งวุ่นวายทั้งปวงหมด
เราสละไปได้เรียกว่า ทาน
เมื่อจิตอยู่ปกติตามสภาพเดิม
ไม่คิดส่งส่ายก็เรียกว่า ศีล
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี

[ความดี หรือ สุจริตธรรม คือไม่ทำตนและคนอื่นให้เดือดร้อนไม่เบียดเบียนตนและคนอื่นไม่ทำทุกข์ให้เกิดขึ้นแก่ตนและคนอื่น]

ความดี หรือ สุจริตธรรม คือ
ไม่ทำตนและคนอื่นให้เดือดร้อน
ไม่เบียดเบียนตนและคนอื่น
ไม่ทำทุกข์ให้เกิดขึ้นแก่ตนและคนอื่น
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๕๖

[หากเราจับใจไม่ได้ ก็ใช้ใจไม่ถูก ฉะนั้น ใจจึงบังคับเรา ไม่ใช่เราบังคับใจ ที่ใจบังคับเรานั้นหมายความว่า ใช้ให้เราโกรธก็ได้ ใช้ให้เรารัก เราชัง เราเกลียดก็ได้ ใช้ให้เราหัวเราะร้องให้ก็ได้ อันนี้เรียกว่า ใจใช้เราถ้าหากเราควบคุมใจของเราได้แล้ว ไม่ให้มันโกรธ ไม่ให้มันโลภ ไม่ให้มันรัก ไม่ให้มันชัง หรือไม่ให้หัวเราะร้องไห้ ไม่ให้ทุกข์กลุ้มใจได้ นั่นแล จึงมีอิสระเหนือใจได้เหตุนั้น ใจจึงเป็นของดีมีค่า"]

#จับตัวใจได้ก็ใช้ใจถูก
-----------------------------
"ใจ เป็นของมีคุณประโยชน์มาก
หากเราจับใจไม่ได้ ก็ใช้ใจไม่ถูก
ฉะนั้น ใจจึงบังคับเรา ไม่ใช่เราบังคับใจ
ที่ใจบังคับเรานั้นหมายความว่า ใช้ให้เราโกรธก็ได้ ใช้ให้เรารัก เราชัง เราเกลียดก็ได้ ใช้ให้เราหัวเราะร้องให้ก็ได้
อันนี้เรียกว่า ใจใช้เรา
ถ้าหากเราควบคุมใจของเราได้แล้ว
ไม่ให้มันโกรธ ไม่ให้มันโลภ ไม่ให้มันรัก ไม่ให้มันชัง
หรือไม่ให้หัวเราะร้องไห้ ไม่ให้ทุกข์กลุ้มใจได้
นั่นแล จึงมีอิสระเหนือใจได้
เหตุนั้น ใจจึงเป็นของดีมีค่า"
คติธรรมหลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
วัดหินหมากเป้ง อ.ศรีเชียงใหม่ จ.หนองคาย

[ถ้าหากไม่มีธรรมเป็นเครื่องแทรกซึมเข้ากับจิตกับใจจิตใจของเราจะหันเหไปทางอื่นคือ ไปทางโลกเสียส่วนมากโลกเป็นบ่อเกิดของเครื่องเดือดร้อน เป็นทางนำมาซึ่ง ความฉิบหายไม่มีที่สิ้นสุด]

ถ้าหากไม่มีธรรมเป็นเครื่องแทรกซึมเข้ากับจิตกับใจ
จิตใจของเราจะหันเหไปทางอื่นคือ ไปทางโลกเสียส่วนมาก
โลกเป็นบ่อเกิดของเครื่องเดือดร้อน
เป็นทางนำมาซึ่ง ความฉิบหายไม่มีที่สิ้นสุด
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๕๖