กระทู้เมื่อเร็วๆ นี้

[การหัดปล่อย หัดวางนี้หัดนัก หัดหนา หัดทุกอิริยาบถยืน เดิน นั่ง นอนหัดปล่อย หัดวางไม่ยึดถือไม่ให้อาลัยอาวรณ์สิ่งทั้งปวงหมดนั่นแหละเป็นหัดสมาธิ]

การหัดปล่อย หัดวางนี้
หัดนัก หัดหนา หัดทุกอิริยาบถ
ยืน เดิน นั่ง นอน
หัดปล่อย หัดวางไม่ยึดถือ
ไม่ให้อาลัยอาวรณ์สิ่งทั้งปวงหมด
นั่นแหละเป็นหัดสมาธิ
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๖๓

 

 

[การพิจารณาธรรมะนี่ทำบุคคลผู้ชั่ว ให้ดีขึ้นแท้ๆคือเห็นชัดตามความเป็นจริงแล้วละความชั่วได้ด้วยตนเองไม่มีผู้อื่นบังคับ]

การพิจารณาธรรมะนี่
ทำบุคคลผู้ชั่ว ให้ดีขึ้นแท้ๆ
คือเห็นชัดตามความเป็นจริงแล้ว
ละความชั่วได้ด้วยตนเอง
ไม่มีผู้อื่นบังคับ
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๘๗

[การที่เราละความชั่วได้เราไม่เก็บความชั่วไว้ในตัวของเราอันนั้นเป็นบุญกุศลเกิดขึ้นในจิตเราเองก็รู้สึกชื่นชมยินดีในตัวของเราที่ละทิ้งความชั่วได้ขอให้พากันสะสมบุญอย่างนี้ขึ้นภายในจิตของตนทุกๆคน]

การที่เราละความชั่วได้
เราไม่เก็บความชั่วไว้ในตัวของเรา
อันนั้นเป็นบุญกุศลเกิดขึ้นในจิต
เราเองก็รู้สึกชื่นชมยินดีในตัวของเรา
ที่ละทิ้งความชั่วได้
ขอให้พากันสะสมบุญอย่างนี้
ขึ้นภายในจิตของตนทุกๆคน
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๕

[เมื่อกาย วาจา ใจประพฤติอยู่ในสุจริต๓ประการคือไม่โลภ ไม่โกรธ ไม่หลง ผลคือความสุขไม่เดือดร้อนก็เกิดมีขึ้นที่กายวาจาใจนั่นเอง]

เมื่อกาย วาจา ใจประพฤติอยู่ใน
สุจริต๓ประการคือ
ไม่โลภ ไม่โกรธ ไม่หลง
ผลคือความสุขไม่เดือดร้อน
ก็เกิดมีขึ้นที่กายวาจาใจนั่นเอง
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๘๑

[เราเป็นผู้ไม่ก่อเวร เราก็ไม่มีเวรเราไม่ก่อภัย เราก็ไม่มีภัยเราไม่ก่อกรรม เราก็ไม่มีกรรม]

เราเป็นผู้ไม่ก่อเวร เราก็ไม่มีเวร
เราไม่ก่อภัย เราก็ไม่มีภัย
เราไม่ก่อกรรม เราก็ไม่มีกรรม
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๘๗

 

[อย่าให้จิตอยู่แต่ในอำนาจของกิเลสให้จิต อยู่แต่ในอำนาจของสติสติ เป็นตัวระมัดระวังอันนั้นเป็นประโยชน์ส่วนตัวโดยแท้]

อย่าให้จิตอยู่แต่ในอำนาจของกิเลส
ให้จิต อยู่แต่ในอำนาจของสติ
สติ เป็นตัวระมัดระวัง
อันนั้นเป็นประโยชน์ส่วนตัวโดยแท้
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๒๙

[ครั้นเรา ละความชั่ว แล้วจิตใจมันสบายเบิกบานจิตใจแช่มชื่นตลอดเวลามีความเยือกเย็นเป็นสุขสุขอะไร จะเสมอกับความไม่มีบาปในใจไม่มีเลย]

ครั้นเรา ละความชั่ว แล้ว
จิตใจมันสบายเบิกบาน
จิตใจแช่มชื่นตลอดเวลา
มีความเยือกเย็นเป็นสุข
สุขอะไร จะเสมอกับความไม่มีบาปในใจ
ไม่มีเลย
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๕๘