กระทู้เมื่อเร็วๆ นี้

[ความถืออันนั้นแหละเป็นต้นเหตุให้มีโลก โลกอันนี้มันเกิดขึ้นมาจากความถือ ครั้นไม่ถือเสียแล้ว มันก็ลบล้างไปหมดทุกสิ่งทุกประการ ไม่เหลือหลอในจิตในใจของตน อันนี้เราเรียกว่าลบล้างไปไม่มียึดไม่มีถือ ของอันนั้นไม่เป็นตนไม่เป็นตัว จึงว่าเห็นก็สักแต่ว่าเห็น รู้ก็สักแต่ว่ารู้ ได้ยินก็สักแต่ว่าได้ยินได้ฟัง ไม่เป็นเรื่องเป็นราวต่อไป]

ความถืออันนั้นแหละเป็นต้นเหตุให้มีโลก โลกอันนี้มันเกิดขึ้นมาจากความถือ
ครั้นไม่ถือเสียแล้ว มันก็ลบล้างไปหมดทุกสิ่งทุกประการ ไม่เหลือหลอในจิตในใจของตน
อันนี้เราเรียกว่าลบล้างไปไม่มียึดไม่มีถือ ของอันนั้นไม่เป็นตนไม่เป็นตัว
จึงว่าเห็นก็สักแต่ว่าเห็น รู้ก็สักแต่ว่ารู้ ได้ยินก็สักแต่ว่าได้ยินได้ฟัง ไม่เป็นเรื่องเป็นราวต่อไป
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
สิ่งที่หลอกลวง
วันที่ ๓๐ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๒๘

[ถ้าใจไม่สงบแล้วจะอยู่ในป่าคนเดียว มันก็ไม่สงบอยู่ดีๆนั้นเอง]

คนเราเกิดมาในเมืองมนุษย์ ต้องพบมนุษย์อยู่ร่ำไป
พระพุทธเจ้าสอนให้อยู่ด้วยความสงบวิเวกด้วยใจ
อย่าไปยึดเอาเรื่องของคนอื่นมาไว้เป็นอารมณ์ของใจ
แล้วก็จะวิเวกอยู่คนเดียว
ถ้าใจไม่สงบแล้วจะอยู่ในป่าคนเดียว มันก็ไม่สงบอยู่ดีๆนั้นเอง
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
ปุจฉาวิสัชนาในต่างประเทศ
ณ.ประเทศออสเตรเลีย วันที่ 19 พ.ย. – 12 ธ.ค. พ.ศ. 2519

[เราฝึกหัดจิตอบรมจิต ถ้าหากจิตรวมได้แล้ว เราไม่ต้องเอาเหยื่อคือ ไม่ต้องเอาคำบริกรรม ทิ้งเสียคำบริกรรมนั้นหรืออาจจะทิ้งเองโดยที่เราไม่ได้ตั้งใจจะทิ้งมันหากทิ้งเอง อันนั้นเรียกว่าเป็น สมาธิ แล้ว]

อารมณ์อันนั้นเอามาล่อให้จิตเข้ามารวม
เหมือนกับเหยื่อเราล่อปลา ติดเบ็ดไว้ให้ปลากินเบ็ด
เมื่อปลากินเบ็ดแล้วเขาไม่ต้องการเหยื่อ เขาเอาปลาตัวนั้นไปใช้ประโยชน์
เอาไปต้มไปแกง เขาเอาปลาตัวนั้นต่างหาก
เราฝึกหัดจิตอบรมจิต
ถ้าหากจิตรวมได้แล้ว เราไม่ต้องเอาเหยื่อคือ
ไม่ต้องเอาคำบริกรรม ทิ้งเสียคำบริกรรมนั้น
หรืออาจจะทิ้งเองโดยที่เราไม่ได้ตั้งใจจะทิ้ง
มันหากทิ้งเอง อันนั้นเรียกว่าเป็น สมาธิ แล้ว
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
การปฏิบัติธรรมถูกทาง
เทศน์ ณ.วัดหินหมากเป้ง เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ.2521

[ในทางชั่วหรือทางดีนั้น คนอื่นจะมาแยกไม่ได้ สุขหรือทุกข์คนอื่นมาแยกไม่ได้ กรรม เท่านั้นเป็นคนแยก นั่นจึงเป็นของน่ากลัว เป็นสิ่งที่เราพึงสังวรและรู้สึกตัว จงรีบทำเสียตั้งแต่ยังมีชีวิตอยู่]

ในทางชั่วหรือทางดีนั้น คนอื่นจะมาแยกไม่ได้
สุขหรือทุกข์คนอื่นมาแยกไม่ได้
กรรม เท่านั้นเป็นคนแยก
นั่นจึงเป็นของน่ากลัว เป็นสิ่งที่เราพึงสังวรและรู้สึกตัว จงรีบทำเสียตั้งแต่ยังมีชีวิตอยู่
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
กรรมนิมิต – คตินิมิต
แสดง ณ วัดหินหมากเป้ง

[สุขภาพทางกาย เราบำรุงมามากแล้ว แต่สุขภาพทางใจ คือ ความสงบของใจ ไม่มีการพักผ่อน เมื่อไม่มีการพักผ่อนสุขภาพทางใจก็ไม่ดี ทำให้จิตใจหงุดหงิดวุ่นวาย เดือดร้อน เพราะฉะนั้น เราควรพากันที่จะหาโอกาส หาเวลารักษาสุขภาพของใจ คือ ให้ทำความสงบให้ได้ ไม่มากก็เล็กๆ น้อยๆ ได้ชั่วครู่หนึ่ง ขณะหนึ่งก็เอา]

สุขภาพทางกาย เราบำรุงมามากแล้ว
แต่สุขภาพทางใจ คือ ความสงบของใจ ไม่มีการพักผ่อน
เมื่อไม่มีการพักผ่อนสุขภาพทางใจก็ไม่ดี ทำให้จิตใจหงุดหงิดวุ่นวาย เดือดร้อน
เพราะฉะนั้น เราควรพากันที่จะหาโอกาส หาเวลารักษาสุขภาพของใจ
คือ ให้ทำความสงบให้ได้ ไม่มากก็เล็กๆ น้อยๆ ได้ชั่วครู่หนึ่ง ขณะหนึ่งก็เอา
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี

[หลักการทำความดี]

หลักการทำความดี สรุปได้ว่า
ทำทาน ต้องมีหลัก คือ ศรัทธา เสียก่อน
รักษาศีล ก็มีหลัก คือ วิรัติเครื่องงดเว้น และ หิริโอตตัปปะ ความละอายบาป เกรงกลัว
บาป เป็นเครื่องอยู่
ทำสมาธิ มีหลัก คือ จาคะ สละของที่มีในตัว คือ โลภ โกรธ หลง
ปัญญา ก็มีหลัก คือ ความรู้ความเข้าใจในการเห็นสิ่งทั้งปวงหมดเป็นธรรม รู้ผิดรู้ถูก รู้ดี
รู้ชั่ว รู้สิ่งที่ควรหรือไม่ควร แม้แต่ผู้จะทำทาน รักษาศีล ทำสมาธิ ก็ต้องมีปัญญาเสียก่อนจึงทำได้
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
หลักการปฏิบัติธรรม (7)
แสดง ฌ วัดหินหมากเป้ง
๒๑ ตุลาคม ๒๕๒๖

[เราเห็นเป็นธาตุ ก็วางอุปาทาน คือ ไม่ถือว่าเป็นเรา เป็นเขา มันก็มีความสุข แม้มีเรื่องมากระทบ ก็ไม่ทำให้เราใจร้อนไปถึงกับกระเทือน เมื่อกระทบมันก็ไม่กระเทือน เมื่อไม่ กระเทือนมันก็ไม่หวั่นไหว หวั่นไหว ก็คือมันเสวยทุกข์นั่นเอง]

เราเห็นเป็นธาตุ ก็วางอุปาทาน คือ ไม่ถือว่าเป็นเรา เป็นเขา มันก็มีความสุข
แม้มีเรื่องมากระทบ ก็ไม่ทำให้เราใจร้อนไปถึงกับกระเทือน
เมื่อกระทบมันก็ไม่กระเทือน เมื่อไม่ กระเทือนมันก็ไม่หวั่นไหว
หวั่นไหว ก็คือมันเสวยทุกข์นั่นเอง
ธรรมปฏิบัติ
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี

[ท่านอาจารย์ : เป็นธรรมดา ใจเป็นของไม่มีตัวมันสำรวมได้ยาก แต่ถึงอย่างไรเราสำรวมใจไม่ได้ สำรวมกายวาจายิ่งยาก เพราะใจเป็นคนบัญชาการเป็นคนสั่งงาน กายกับวาจาสำรวมได้ยากที่สุด สำรวมใจได้แล้วง่ายที่สุด แต่ถึงอย่างไรเราต้องสำรวมของหยาบๆ เสียก่อน คือกายกับวาจา ดีกว่าจะไม่สำรวม]

ผู้ถาม : สามารถสำรวมวาจาและสำรวมกายได้
           แต่ใจยากที่จะสำรวมได้ บางทีมันมีความคิดอะไรเกิดขึ้นอย่างอัตโนมัติ
ท่านอาจารย์ :
         เป็นธรรมดา ใจเป็นของไม่มีตัวมันสำรวมได้ยาก
         แต่ถึงอย่างไรเราสำรวมใจไม่ได้ สำรวมกายวาจายิ่งยาก
         เพราะใจเป็นคนบัญชาการเป็นคนสั่งงาน
         กายกับวาจาสำรวมได้ยากที่สุด สำรวมใจได้แล้วง่ายที่สุด
         แต่ถึงอย่างไรเราต้องสำรวมของหยาบๆ เสียก่อน คือกายกับวาจา
         ดีกว่าจะไม่สำรวม
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
คัดมาจากหนังสือปุจฉา-วิสัชนาในต่างประเทศ ดูน้อยลง

[ศรัทธา คือความเชื่อมั่นในตัวของตนว่าทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว ทำสิ่งนี้เป็นไปเพื่อประโยชน์ อันยิ่งใหญ่ ทำอันนี้เป็นไปเพื่อความหลุดพ้น ศรัทธาเป็นของฝังอยู่ในใจทุกๆคน ถ้ามีศรัทธาแล้วทำอะไรลุล่วงไปได้ เรียกว่าเป็นทรัพย์อันประเสริฐของคนเราทุกคน ทำอะไรก็ทำเถอะ ต้องมีศรัทธาเชื่อมั่นในใจของตัวทั้งนั้น แต่ว่า ความเชื่อนั้นต้องประกอบด้วยสติ สมาธิอีก จึงจะเป็นผลสำเร็จธรรมเทศนา]

ศรัทธา คือความเชื่อมั่นในตัวของตนว่าทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว ทำสิ่งนี้เป็นไปเพื่อประโยชน์ อันยิ่งใหญ่ ทำอันนี้เป็นไปเพื่อความหลุดพ้น ศรัทธาเป็นของฝังอยู่ในใจทุกๆคน ถ้ามีศรัทธาแล้วทำอะไรลุล่วงไปได้ เรียกว่าเป็นทรัพย์อันประเสริฐของคนเราทุกคน ทำอะไรก็ทำเถอะ ต้องมีศรัทธาเชื่อมั่นในใจของตัวทั้งนั้น แต่ว่า ความเชื่อนั้นต้องประกอบด้วยสติ สมาธิอีก จึงจะเป็นผลสำเร็จ
ธรรมเทศนา
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
ศรัทธา ๖ ต.ค.๒๕๒๔

[ตอบ ก็ต้องสร้างกรรมดีต่อไป แต่อย่าไปสร้างกรรมชั่วเพิ่มขึ้นมาอีก เพราะกรรมชั่วเราได้สร้างมามากแล้ว จนมีผลเหลือที่จะเก็บและจำหน่ายออกได้แล้ว]

๒. หากจะมีคำถามว่า เมื่อยังไม่อิ่มในกรรมทั้งสองนั้นจะทำอย่างไร
ตอบ ก็ต้องสร้างกรรมดีต่อไป แต่อย่าไปสร้างกรรมชั่วเพิ่มขึ้นมาอีก เพราะกรรมชั่วเราได้สร้างมามากแล้ว จนมีผลเหลือที่จะเก็บและจำหน่ายออกได้แล้ว
                                     หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
                           อนุสรณ์งานฝังลูกนิมิตผูกพัทธสีมา
                                         วัดหินหมากเป้ง
                            อำเภอศรีเชียงใหม่ จังหวัดหนองคาย
                                       5-7 เมษายน 2516