กระทู้เมื่อเร็วๆ นี้

["ความโลภ มันมิใช่อยู่ที่วัตถุแต่อยู่ที่ใจ คือความอยากวัตถุจะมีมากสักเท่าไรก็ตามแต่ความอยาก มันไม่พอมันก็ไม่พออยู่ดี นั่นเอง"]

"ความโลภ มันมิใช่อยู่ที่วัตถุ
แต่อยู่ที่ใจ คือความอยาก
วัตถุจะมีมากสักเท่าไร
ก็ตามแต่ความอยาก มันไม่พอ
มันก็ไม่พออยู่ดี นั่นเอง"
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
วัดหินหมากเป้ง

[ความชั่ว]

ความชั่วที่ทำไปไม่มีประโยชน์อะไรเลย
มีแต่สะสมกิเลส ไม่ใช่การชำระกิเลส
กิเลสในที่นี้ นั่นหมายความว่าความยุ่งเหยิง ความวุ่นวาย ความเกี่ยวข้องพัวพัน ความคิดความนึก ความปรุงความแต่งสารพัดทุกอย่าง จิตเศร้าหมองไม่ผ่องใส จึงได้เพลิดเพลินลุ่มหลงมัวเมา
จิต ที่เราชำระสะสางด้วยการชำระเอาของไม่ดีออก
ของน่าเกลียด ของสกปรก จึงค่อยละ ค่อยถอนทิ้งไป
เมื่อทิ้งของสกปรกออกไปแล้ว ให้รักษาของดีนั้นไว้ อย่าให้ของสกปรกเข้า
นี่แหละการรักษาความดีของตน ต้องรักษาอย่างนี้
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
ความแก่ 6 ก.ย.2524

[สติ เป็นเครื่องระลึกได้]

สติ เป็นเครื่องระลึกได้
สติ อันนี้แหละระงับเสียซึ่งความโลภอยากได้ของเขา
และความทุกข์ใจทั้งหมดในโลก
เราจึงควรที่จะรีบเร่งฝึกฝนอบรมไว้
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี

[เราเชื่อมั่นแล้วว่า เราทานในวันนี้เดี๋ยวนี้แหละ วันหนึ่งข้างหน้าเราต้องได้รับผลอานิสงส์ที่เราทำ พูดเข้ามาใกล้ๆอีกว่า เราได้เดี๋ยวนี้คือ ใจอิ่มเอิบเบิกบานคือ บุญ]

เราเชื่อมั่นแล้วว่า เราทานในวันนี้เดี๋ยวนี้แหละ
วันหนึ่งข้างหน้าเราต้องได้รับผลอานิสงส์ที่เราทำ
พูดเข้ามาใกล้ๆอีกว่า เราได้เดี๋ยวนี้คือ
ใจอิ่มเอิบเบิกบานคือ บุญ
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๕๖

[" ศรัทธา มีมากเกินไป ขาดปัญญา กลายเป็น งมงาย "]

" ศรัทธา มีมากเกินไป ขาดปัญญา กลายเป็น งมงาย "
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี

[ลูกศิษย์]

ลูกศิษย์ ถาม โมหะ อวิชชา สติ ปัญญาเสมอกันนั้นหมายความว่าอย่างไร ?
หลวงปู่เทสก์ ตอบ โมหะ อวิชชาจะเสมอด้วยสติ สมาธิ ปัญญา ได้อย่างไร ?
มีแต่สติ สมาธิ ปัญญานั่นแหละเสมอกัน
สติ สมาธิ ปัญญาเสมอกันนั้น คือความไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน
สติมีอยู่เช่นไร สมาธิก็มีอยู่เช่นนั้น ปัญญามีอยู่ เช่นไร สติกับสมาธิก็มีอยู่เช่นนั้น
ถ้าสติแก่กล้าเกินไปมันเป็นเหตุให้ระวังจนสมาธิไม่เกิด
ถ้าสมาธิแก่กล้าเกินไป สติมักจะลืมตัวเลยหลับ
ถ้าปัญญาแก่กล้าเลยฟุ้งไปนอกขอบเขตสติคุมจิตก็ไม่อยู่ เลยเลอะเทอะไปหมด
อย่างนี้เรียกว่า ปัญญาฟุ้งเฟ้อหาสนามลงไม่ได้
ปุจฉาวิสัชนาในประเทศ
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี

[การรู้จิตของตนนี่แหละ จึงเป็นให้ได้ความสงบถ้ารู้เมื่อไรแล้ว สงบเมื่อนั้น มีความสุขความสบายครั้นไม่รู้แล้ว มันส่งไปวุ่นวายในสิ่งต่างๆให้เป็นทุกข์เดือดร้อน]

การรู้จิตของตนนี่แหละ
จึงเป็นให้ได้ความสงบ
ถ้ารู้เมื่อไรแล้ว สงบเมื่อนั้น
มีความสุขความสบาย
ครั้นไม่รู้แล้ว มันส่งไปวุ่นวายในสิ่งต่างๆ
ให้เป็นทุกข์เดือดร้อน
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๖๓

[ทำบุญภายในด้วยกุศลจิตหาอุบายทำบุญ ด้วยบุญที่เกิดจากกุศลจิตเป็นการทำบุญภายใน ไม่ใช่การทำบุญภายนอกด้วยวัตถุสิ่งของ แต่เราทำบุญโดยการสร้างกุศลจิต สร้างจิตที่ผ่องใสมีคุณงามความดี เป็นจิตไม่ตระหนี่เหนียวแน่น จิตไม่เกิดโทสะ มานะ ทิฏฐิ จิตไม่ประกอบด้วยกิเลส จึงเป็นบุญมหาศาลหาค่ามิได้ เกิดจากจิตภายใน ถ้าเราทำอย่างนี้อยู่เสมอๆก็เป็นบุญอยู่ทุกอิริยาบถ และเราก็เห็นบุญในตัวของเรา ชมเชยบุญของเราหรือการที่เราละความชั่วได้ เราไม่เก็บความชั่วไว้ในตัวของเรา อันนั้นก็เป็นบุญกุศลเกิดขึ้นที่จิต เราเองก็รู้สึกชื่นชมยินดีในตัวของเรา จะพากันไปหาบุญที่ไหนอีก บุญไม่ได้อยู่นอกเหนือไปจากจิตนี้หรอก ขอให้พากันสะสมบุญอย่างนี้ ขึ้นภายใน จิต ของตนทุกคน]

ทำบุญภายในด้วยกุศลจิต
หาอุบายทำบุญ ด้วยบุญที่เกิดจากกุศลจิต
เป็นการทำบุญภายใน ไม่ใช่การทำบุญภายนอกด้วยวัตถุสิ่งของ
แต่เราทำบุญโดยการสร้างกุศลจิต สร้างจิตที่ผ่องใสมีคุณงามความดี
เป็นจิตไม่ตระหนี่เหนียวแน่น จิตไม่เกิดโทสะ มานะ ทิฏฐิ
จิตไม่ประกอบด้วยกิเลส
จึงเป็นบุญมหาศาลหาค่ามิได้ เกิดจากจิตภายใน
ถ้าเราทำอย่างนี้อยู่เสมอๆก็เป็นบุญอยู่ทุกอิริยาบถ และเราก็เห็นบุญในตัวของเรา
ชมเชยบุญของเราหรือการที่เราละความชั่วได้
เราไม่เก็บความชั่วไว้ในตัวของเรา
อันนั้นก็เป็นบุญกุศลเกิดขึ้นที่จิต เราเองก็รู้สึกชื่นชมยินดีในตัวของเรา
จะพากันไปหาบุญที่ไหนอีก บุญไม่ได้อยู่นอกเหนือไปจากจิตนี้หรอก
ขอให้พากันสะสมบุญอย่างนี้ ขึ้นภายใน จิต ของตนทุกคน
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี

[เกิดขึ้นมาเป็นมนุษย์รู้จักดี รู้จักชั่ว บาป บุญ คุณ โทษประโยชน์และมิใช่ประโยชน์ ทำในสิ่งที่เป็นประโยชน์สิ่งที่เป็นโทษไม่ต้องทำ สิ่งที่เป็นประโยชน์ต้องทำบ่อยๆเรียกว่า อบรมนิสัยของเรา]

เกิดขึ้นมาเป็นมนุษย์รู้จักดี
รู้จักชั่ว บาป บุญ คุณ โทษ
ประโยชน์และมิใช่ประโยชน์
ทำในสิ่งที่เป็นประโยชน์
สิ่งที่เป็นโทษไม่ต้องทำ
สิ่งที่เป็นประโยชน์ต้องทำบ่อยๆ
เรียกว่า อบรมนิสัยของเรา
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๕๘

[สติ คือ ผู้ควบคุมจิต ไม่ให้หลงไปยึดเอาอารมณ์ต่างๆมาเป็นของตัวเมื่อเข้าใจลักษณะอาการของสิ่งทั้ง3อย่างนี้แล้วเราเอาสติมาคุมจิต ควบคุมจิต จิตก็จะหยุดนิ่งเฉย กิเลสก็ไม่มีในที่นั้นจิตก็จะกลายเป็นใจ คือ มีแต่ความรู้สึก แต่ไม่คิดนึกปรุงแต่งอะไรทั้งหมด]

สติ คือ ผู้ควบคุมจิต ไม่ให้หลงไปยึดเอาอารมณ์ต่างๆมาเป็นของตัว
เมื่อเข้าใจลักษณะอาการของสิ่งทั้ง3อย่างนี้แล้ว
เราเอาสติมาคุมจิต ควบคุมจิต จิตก็จะหยุดนิ่งเฉย กิเลสก็ไม่มีในที่นั้น
จิตก็จะกลายเป็นใจ คือ มีแต่ความรู้สึก แต่ไม่คิดนึกปรุงแต่งอะไรทั้งหมด
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
อายตนะ6 (ดับไฟนรก)
แสดง ณ.วัดหินหมากเป้ง วันที่ 10 กันยายน พ.ศ.2525