กระทู้เมื่อเร็วๆ นี้

[พระพุทธศาสนามิได้สอนให้ถือแต่สอนให้ปฏิบัติตามคือ ทำกรรมดีย่อมได้ผลดีคือ ความสุขด้วยการกระทำของตนเองทำกรรมชั่วได้ผลชั่วคือ ความทุกข์ด้วยการกระทำของตนเองมิใช่คนอื่น เทวบุตร เทวดา อินทร์ พรหม และพระเจ้าที่ไหนจะมาบันดาลไห้]

พระพุทธศาสนามิได้สอนให้ถือ
แต่สอนให้ปฏิบัติตาม
คือ ทำกรรมดีย่อมได้ผลดี
คือ ความสุขด้วยการกระทำของตนเอง
ทำกรรมชั่วได้ผลชั่ว
คือ ความทุกข์ด้วยการกระทำของตนเอง
มิใช่คนอื่น เทวบุตร เทวดา อินทร์ พรหม
และพระเจ้าที่ไหนจะมาบันดาลไห้
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
( พระพุทธศาสนาเสื่อมได้อย่างไร รหัส 4 หน้า 257)

[พิจารณาให้มันเห็นประโยชน์ ความสงบให้เห็นโทษความวุ่นวาย ความเดือดร้อนก็จะเป็นประโยชน์อันยิ่งใหญ่]

พิจารณาให้มันเห็นประโยชน์ ความสงบ
ให้เห็นโทษความวุ่นวาย ความเดือดร้อน
ก็จะเป็นประโยชน์อันยิ่งใหญ่
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๘๔

[ผู้นับถือศาสนาโดยความเลื่อมใสใจจริงจิตใจเป็นพุทธมามกะที่แท้จริงแล้วความชั่วต่างๆ ที่เคยประพฤติมาแต่ก่อนเก่าสามารถลดละให้หมดสิ้นไปได้ด้วยการเข้าถึงพระรัตนตรัยจึงว่าการนับถือพระรัตนตรัยเป็นประโยชน์แก่ตน]

ผู้นับถือศาสนาโดยความเลื่อมใสใจจริง
จิตใจเป็นพุทธมามกะที่แท้จริงแล้ว
ความชั่วต่างๆ ที่เคยประพฤติมาแต่ก่อนเก่า
สามารถลดละให้หมดสิ้นไปได้
ด้วยการเข้าถึงพระรัตนตรัย
จึงว่าการนับถือพระรัตนตรัย
เป็นประโยชน์แก่ตน
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๓๗

[วันนี้จะอธิบายหลักธรรมใหญ่ๆของพระพุทธศาสนาสักสามข้อ ไว้เป็นเครื่องพิจารณาต่อไป ข้อ 1. ให้ละความชั่วทั้งหมด ข้อ 2 ให้ประกอบแต่ความดีที่มีประโยชน์แก่ตนและคนอื่น ข้อ 3 ให้ชำระใจของตนให้บริสุทธิ์ผ่องแผ้วคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลายแม้ในอดีต ในอนาคต ก็รวมลงมา 3 ข้อนี้เท่านี้เมื่อเราปฏิบัติให้ถูกต้องตามนี้แล้ว ได้ชื่อว่าปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้าทุกๆพระองค์ไม่ต้องคอยพระศรีอริยะเมตไตร หรือองค์ไหนๆมาเกิดแล้วจึงจะปฏิบัติตาม ธรรม 3 ข้อ กล่าวโดยปริยัติ คือ ละชั่วด้วยกาย วาจาและใจ และประกอบความดีด้วย กาย วาจา และใจ มิใช่ละชั่วแล้วอยู่เฉยๆ แล้วก็อยู่อย่างนั้นไม่ได้ ไม่ทำอย่างใดก็อย่างหนึ่ง หรืออาจทำชั่วอีกก็ได้ ฉะนั้น จึงสอนให้ทำใจให้บริสุทธิ์ผุดผ่อง เพื่อใจจะได้ไม่กลับมาทำชั่วอีกต่อไป ถ้าโดยทางปฏิบัติแล้ว ต้องทำใจให้บริสุทธิ์ผ่องแผ้วปราศจากอกุศลบาปกรรมทั้งหมดเสียก่อน จึงจะละบาปทั้งปวงได้ เพราะใจเป็นผู้สั่งงานให้ กาย วาจา กระทำ ใจเป็นผู้ งดเว้นบาปทั้งปวงแล้ว กาย วาจา ก็งดเว้นด้วยกัน คนเราที่มีการเคลื่อนไหวได้ ถ้าใจไม่มีเสียอย่างอย่างเดียว (คือคนตายแล้ว) กาย วาจา อันนี้ก็เคลื่อนไม่ได้]

วันนี้จะอธิบายหลักธรรมใหญ่ๆของพระพุทธศาสนาสักสามข้อ ไว้เป็นเครื่องพิจารณาต่อไป
      ข้อ 1. ให้ละความชั่วทั้งหมด
      ข้อ 2  ให้ประกอบแต่ความดีที่มีประโยชน์แก่ตนและคนอื่น
      ข้อ 3  ให้ชำระใจของตนให้บริสุทธิ์ผ่องแผ้ว
คำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลายแม้ในอดีต ในอนาคต ก็รวมลงมา 3 ข้อนี้เท่านี้
เมื่อเราปฏิบัติให้ถูกต้องตามนี้แล้ว ได้ชื่อว่าปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้าทุกๆพระองค์
ไม่ต้องคอยพระศรีอริยะเมตไตร หรือองค์ไหนๆมาเกิดแล้วจึงจะปฏิบัติตาม
     ธรรม 3 ข้อ
       กล่าวโดยปริยัติ คือ
          ละชั่วด้วยกาย วาจาและใจ  และประกอบความดีด้วย กาย วาจา และใจ
          มิใช่ละชั่วแล้วอยู่เฉยๆ แล้วก็อยู่อย่างนั้นไม่ได้
          ไม่ทำอย่างใดก็อย่างหนึ่ง   หรืออาจทำชั่วอีกก็ได้
          ฉะนั้น จึงสอนให้ทำใจให้บริสุทธิ์ผุดผ่อง เพื่อใจจะได้ไม่กลับมาทำชั่วอีกต่อไป
      ถ้าโดยทางปฏิบัติแล้ว 
          ต้องทำใจให้บริสุทธิ์ผ่องแผ้วปราศจากอกุศลบาปกรรมทั้งหมดเสียก่อน
          จึงจะละบาปทั้งปวงได้ เพราะใจเป็นผู้สั่งงานให้ กาย วาจา  กระทำ ใจเป็นผู้
          งดเว้นบาปทั้งปวงแล้ว กาย วาจา ก็งดเว้นด้วยกัน  คนเราที่มีการเคลื่อนไหวได้
          ถ้าใจไม่มีเสียอย่างอย่างเดียว (คือคนตายแล้ว) กาย วาจา อันนี้ก็เคลื่อนไม่ได้
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
ปุจฉาวิสัชนาในต่างประเทศ
ณ.ประเทศออสเตรเลีย วันที่ 19

[คนเรา จิตสงบเสียอย่างเดียวแล้วบาปกรรม ก็ไม่ทำให้เกิดขึ้นกิเลส ความยุ่งวุ่นวายทั้งปวงหมดเราสละไปได้ เรียกว่าเรา ทานเมื่อจิตอยู่ปกติตามสภาพเดิมไม่คิดส่งส่ายก็เรียกว่าศีล]

คนเรา จิตสงบเสียอย่างเดียวแล้ว
บาปกรรม ก็ไม่ทำให้เกิดขึ้น
กิเลส ความยุ่งวุ่นวายทั้งปวงหมด
เราสละไปได้ เรียกว่าเรา ทาน
เมื่อจิตอยู่ปกติตามสภาพเดิม
ไม่คิดส่งส่ายก็เรียกว่าศีล
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่ ๔๖

[โมหะ มิใช่ไม่รู้ทั้งหมด โดยเฉพาะความร้อน โมหะก็ยังรู้ว่าร้อนอยู่และเหตุให้เกิดความร้อน ก็รู้อยู่เหมือนกันแต่ไม่ยอมละเหตุนั้นเรียกว่า “ รู้แล้วไม่ยอมละ”ยิ่งเกิดมานะเพิ่มกิเลสขึ้นมาอีกใครมีมาก ความร้อนและทุกข์ก็มีมากใครมีน้อย ความร้อยและทุกข์ก็มีน้อย]

โมหะ มิใช่ไม่รู้ทั้งหมด
โดยเฉพาะความร้อน โมหะก็ยังรู้ว่าร้อนอยู่
และเหตุให้เกิดความร้อน ก็รู้อยู่เหมือนกัน
แต่ไม่ยอมละเหตุนั้น
เรียกว่า “ รู้แล้วไม่ยอมละ”
ยิ่งเกิดมานะเพิ่มกิเลสขึ้นมาอีก
ใครมีมาก ความร้อนและทุกข์ก็มีมาก
ใครมีน้อย ความร้อยและทุกข์ก็มีน้อย
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
ธาตุ ขันธ์ อายตนะ สัมพันธ์ รหัส 4 หน้า 122)

[ความสุขทางพุทธศาสนา ไม่ได้สอนถึงเรื่องวัตถุวัตถุนั้นเป็นเพียงเราอาศัยความสุขที่แท้จริง คือ ความสุขที่ไม่มีอามิสได้แก่สันติสุข สุขด้วยความสงบ]

ความสุขทางพุทธศาสนา
ไม่ได้สอนถึงเรื่องวัตถุ
วัตถุนั้นเป็นเพียงเราอาศัย
ความสุขที่แท้จริง คือ ความสุขที่ไม่มีอามิส
ได้แก่สันติสุข สุขด้วยความสงบ
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมเล่มที่๗

[กิเลส เป็นอาการของ จิตใจผ่องใสสะอาดแล้ว กิเลสจะแสดงอาการใดๆออกมาใจย่อมทราบชัดด้วยตนเองแล้วก็กำจัดด้วยปัญญาอันบริสุทธิ์ซึ่งมีความสงบเป็นรากฐาน]

กิเลส เป็นอาการของ จิต
ใจผ่องใสสะอาดแล้ว
กิเลสจะแสดงอาการใดๆออกมา
ใจย่อมทราบชัดด้วยตนเอง
แล้วก็กำจัดด้วยปัญญาอันบริสุทธิ์
ซึ่งมีความสงบเป็นรากฐาน
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
(สติปัฏฐานภาวนา รหัส 5 หน้า 42)

[คราวนี้ ถ้าหากเราพิจารณาเห็นเป็น อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ไม่เข้าไปยึดมาเป็นของตนเป็นตัวเห็นเป็นจริงตามสภาพของมัน มันก็ยิ่งสบายใหญ่แม้ทุกขเวทนาจะปรากฏ มันก็สักแต่ว่าปรากฏแล้วผ่านไปจิตใจเราไม่ได้เข้าไปยึดนอกจากนั้นอีก ถ้าหากใจของเรามีกำลังพอกล้าหาญจิตสงบลงได้เลย จนกระทั่งไม่ปรากฏอีกเวทนาหายไปได้โดยเด็ดขาดเหมือนกัน]

คราวนี้ ถ้าหากเราพิจารณาเห็นเป็น
อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ไม่เข้าไปยึดมาเป็นของตนเป็นตัว
เห็นเป็นจริงตามสภาพของมัน มันก็ยิ่งสบายใหญ่
แม้ทุกขเวทนาจะปรากฏ มันก็สักแต่ว่าปรากฏแล้วผ่านไป
จิตใจเราไม่ได้เข้าไปยึด
นอกจากนั้นอีก ถ้าหากใจของเรามีกำลังพอกล้าหาญ
จิตสงบลงได้เลย จนกระทั่งไม่ปรากฏอีก
เวทนาหายไปได้โดยเด็ดขาดเหมือนกัน
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
(บทสนทนา รหัส 7 หน้า 191)

[ควรแก่การปลื้มปีติเป็นอย่างยิ่งการที่เรามาเข้าใจใน ธรรมและเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาพากันน้อม กาย วาจา ใจตั้งหน้าฝึกหัดปฏิบัติธรรมนับว่าเป็นบุญกุศลอันยิ่งใหญ่ไพศาล]

ควรแก่การปลื้มปีติเป็นอย่างยิ่งการที่เรามาเข้าใจใน ธรรม
และเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา
พากันน้อม กาย วาจา ใจ
ตั้งหน้าฝึกหัดปฏิบัติธรรม
นับว่าเป็นบุญกุศลอันยิ่งใหญ่ไพศาล
หลวงปู่เทสก์ เทสรํสี
จากหนังสือธรรมะเล่มที่๑๒